×

Bulimia

W bulimii występują okresowe cykle „objadania się”, a następnie poprzez wywołanie wymiotów lub zastosowanie środków przeczyszczających, wydalany jest spożyty pokarm. Ma to na celu utrzymanie aktualnej wagi ciała.

Podczas typowego napadu głodu, chory jednorazowo może „pochłonąć” nawet 3500 kcal. Przyczyną takiego napadu może być wysoki poziom lęku, obniżenie nastroju, jakaś stresująca sytuacja. Zwykle zaczyna się np. od jednego ciasteczka i jednej kostki czekolady. Potem w wyniku braku samokontroli chory nie jest w stanie się zatrzymać. Często np. będąc na diecie włącza się myślenie „wszystko albo nic”. Skoro już zjadłam/ zjadłem to ciastko to wszystko zaprzepaszczone więc zjem całą paczkę. Pochłonięcie ogromnej ilości pokarmu wywołuje wówczas tak duże poczucie wstydu i winy, że chory prowokuje wymioty by nie dopuścić do wzrostu masy ciała.

Bulimia często współwystępuje z różnego rodzaju uzależnieniami: od alkoholu, leków, a także z zaburzeniami lękowymi, depresją. Zaburzenie to częściej dotyka kobiety. Większość chorych mieści się w normalnym przedziale wagowym, w związku z czym choroba ta często jest trudna do wykrycia.

Współwystępujące objawy bulimii

  • Zaburzenia elektrolitowe
  • Zaburzenia rytmu serca
  • Uszkodzenie szkliwa
  • Powiększenie ślinianek
  • Uszkodzenie skóry na palcach
  • Zaburzenia układu pokarmowego

Leczenie

Podstawową formą leczenia jest psychoterapia. Wykorzystuję się również psychoedukację. Leczenie powinno obejmować zmianę i organizację diety, pracę poznawczą nad przecenianiem figury i wagi oraz stworzenie nowych sposobów nad radzeniem sobie ze spadkami nastroju.